شب تنهايي پوچ

خيلي سخته كه همه زندگي يك نفر تو باشي و اون وقت تو هيچي نباشي

دلم عجيب گرفته ست

و هيچ چيز

نه هيچ چيز مرا از هجوم خالي اطراف نمي‌رهاند

Advertisements

13 نظر برای “شب تنهايي پوچ

  1. چرا یکی باید فکر کنه که هیچ چی نیست؟ اونم وقتی که کس دیگه ای اونو خیلی بیشتر از هیچی قبول داره؟
    (درست گفتم یا خاکی رفتم؟)

  2. مادر
    عشق بی تکرار و بی منت و بی غرض و بی اغراق روزگاره…
    این…
    همین که خوندم فهمیدم که …
    پیروز باشی…

  3. چیست این افسانه هستی.
    کوهیار عزیز برا چی اینقدر ناراحتی؟
    دوس نداریم ناراحت ببینیمت به زور هم که شده شاد باش حتی شده الکی.
    راستی چرا اینقدر کم پیدایی یه سر به ما بزن دلمون برات تنگ شده.

  4. دوباره باد می آید
    و رود زندگی هنوز درمرداب عشق جاریست
    ازعشق نفس میکشد و به عشق زنده میماند
    عشقی که تنها
    آن روی دیگر سکه تنفر است

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s